 |
||
English version |
||
| >> | << | |
| >> | << | |
| >> | << | |
| >> | << | |
| >> | << | |
| >> | << | |
|
Uw Bijdrage |
||
|
Support Hilltribe Children Asia. |
||
|
U kunt Preecha, Chu en de kinderen steunen door een bijdrage te storten op: |
||
|
Bankrekening: |
||
|
ABN AMRO |
||
|
45.77.79.969 |
||
|
T.n.v. Stichting Support Hilltribe Children Asia te Amsterdam. |
||
|
Vermeld aub of het gaat om een eenmalige gift, om een periodiek bijdrage of om het maandelijks steunen van een van de kinderen. Harterlijk dank! |
||
|
Contact |
||
|
U kunt contact opnemen met de Stichting Support Hilltribe Children Asia: |
||
|
E - Mail: |
||
|
|
||
|
Per post: |
||
|
Secretaris Stichting Support Hilltribe Children Asia |
||
|
Sarphatipark 23 hs |
||
|
1073 CP Amsterdam |
||
|
| ||
|
| ||
|
| ||
|
|
||
Biografie Preecha. |
 |
Weeshuisvader Preecha Chaocharoen. |
|
Mijn achtergrond |
31 jaar geleden, in 1977, was ik een jongetje van de
Hmong stam in de bergen van Noord Thailand en was niet
in de gelegenheid naar school te gaan, omdat mijn ouders
toen erg arm waren. Ik heb zeven broers en één zus. Van
de kinderen ben ik de vierde. Mijn ouders hebben veel
kinderen en dus konden wij niet naar school. Toen ik
10 jaar oud was hoorde mijn vader bij toeval
dat "World Vision Thailand" zou worden geopend,
een tehuis in Santapong, Chiang Mai, bedoeld om jongens
van de Hmong stam de kans te geven om gratis naar school
te gaan. Mijn vader zond mijn broers en mij naar dat tehuis.
Dit was de grote kans in mijn leven om naar school te gaan
en tegelijk ook om kennis te maken met Jesus Christus.
|
|||
| Mijn ervaringen in een tehuis voor weeskinderen en kinderen van arme afkomst | |||
| Na voltooiing van Middelbare School ben ik verder gaan studeren aan het Bangkok Bijbel College in Bangkok. Toen ik dat afgemaakt had werd ik een stafmedewerker aan het "New Life Center", ook een tehuis, waar etnische kinderen gratis naar school konden. Ik werkte er als godsdienstleraar en zorgde voor de kinderen na schooltijd en in de weekeinden. Ik heb daar drie jaar gewerkt en leerde er mijn vrouw, Chuleeporn, kennen. Zij werkte in het centrum als kokkin, deed huishoudelijk werk en was verantwoordelijk voor de gezondheid van de kinderen. Toen mijn vrouw zwanger raakte van ons eerste kind ben ik ander werk gaan zoeken. | |||
| Inspiratie om weer in een tehuis te gaan werken | |||
| Hoewel er vele jaren verstreken bleven mijn vrouw
en ik hopen ooit nog iets voor wezen en kansarme kinderen
te kunnen doen. Het zou goed zijn hen te kunnen helpen
iets van hun leven te maken, met name door ze een kans
te geven naar school te kunnen gaan. Dat wij dat nu ook
weer zijn gaan doen, komt omdat wij onlangs onze jongste
zoon Piyawat hebben verloren. Piyawat heeft nooit zelf
kunnen ademen, zijn hele leven heeft hij doorgebracht
aan een beademingstoestel op Intensieve Zorg afdeling
van het ziekenhuis. Dat ziekenhuis lag 20 kilometer
van ons huis, maar elke dag zijn mijn vrouw en ik en
onze dochter Preeyapat, nu 15 jaar oud, en zoon Piyapon,
14, erheen gegaan. Het werd ons nooit te veel.
Wij hielden vreselijk veel van Piyawat. Op 10 maart 2008
is hij overleden en heeft God hem in de hemel opgenomen.
Hij was 1 jaar, 7 maanden en 22 dagen oud. Wij missen hem nog elke dag.
Door deze ervaring heb ik geleerd dat elk leven, elke mens heel waardevol is en dat wij goed voor elk leven moeten zorgen. Piyawat heeft mij meer geleerd hem dan ik hem. Wanneer wij nu aan Piyawat denken, denken mijn vrouw en ik ook aan de Hmong wezen en de Hmong kinderen met arme ouders in de bergen. Voor veel Thai zijn de Hmong alleen maar een bergstam en geen Thai. Dat betekent dat de Hmong verschillend zijn, vaak niet de kans krijgen om naar school te gaan of dezelfde mogelijkheden hebben als de Thai. Wij willen nu helpen de kinderen wel die kansen te bieden. Dat zal het verlies van Piyawat compenseren. Toen een oude vriend van ons vertelde dat er een mogelijkheid was om in een tehuis te gaan werken, hebben mijn vrouw en ik niet geaarzeld. Ik geloof dat ik en mijn vrouw, onze dochter en onze zoon, liefde en warmte kunnen geven aan de weeskinderen. Wij zullen een goede vader, moeder, zuster en broer voor ze zijn. wij zullen ons hart voor hen openen en ons leven aan hen wijden. Jesus Christus is onze God en Hij brengt liefde en daarom kunnen wij de kinderen liefde geven. Ik was zelf in een tehuis, was stafmedewerker in een ander tehuis. Bovendien ben ik vader. Ik denk dat ik dit werk goed kan doen. Preecha Chaocharoen en familie. |
| Chuleeporn Chaocharoen in haar eigen woorden.......lees verder |
|
Harde afspraken. |
Hill tribes | Stichting | Het project | De kinderen | Wat kunt U doen?
|
+31 20 470 7362